emotie-eter


emotie-eter 1.0

(emoties; eten, drinken en genotmiddelen)

iemand die zich in zijn eetgedrag sterk laat leiden door emoties en die bijvoorbeeld uit angst, verdriet of gevoelens van stress veel gaat eten

Semagram (extra betekenisinformatie)


Een emotie-eter…

is een eter; is een persoon

  • [Eigenschap of hoedanigheid algemeen] laat zich bij zijn eetgedrag sterk leiden door emoties
  • [Activiteit of handeling] eet vaak veel, bijvoorbeeld door gevoelens van angst, verdriet of stress

    Algemene voorbeelden


    Huib Stam (62) viel na een maagoperatie 43 kilo af. Zie het niet als laatste redmiddel, schrijft hij in zijn nieuwe boek: „Doe het preventief." Tussen zijn vijftigste en zestigste kwam Huib Stam (62) dertig kilo aan. En zonder iets geks te doen, hè. Niet gestopt met roken, geen al te idiote uitspattingen, geen emotie-eter. Gestaag en geleidelijk at hij er elke week tweeëneenhalf ons aan, elk jaar drie kilo erbij. En toen, ineens, woog hij 133 kilo. Dat was, gezien zijn lengte, obees. Zijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, zijn cholesterol ook, maar echt ongezond was hij niet. Geen suikerziekte, ook niet in een beginstadium, hij snurkte niet en kon de drie trappen van zijn huis nog op mét boodschappentassen. En toch nam hij een drastisch besluit: hij liet zich opereren.

    NRC Handelsblad,

    De judoka, die eind deze maand tijdens de EK in actie komt, streeft naar een gewicht van 90 kilo. Haar maagverkleinende operatie noemt ze een hulpmiddel, de oplossing om haar eetpatroon aan te passen vond ze in mentale training. 'Ik heb een ontzettend grote intrinsieke motivatie. Dat is waarom het nu wel lukt. 'Ik at omdat ik het gevoel had te moeten eten. En ik was een emotie-eter. Soms voelde ik me echt een vuilnisbak. Nu merk ik dat ik heel veel dingen niet eens lekker vind. Ik wil zo blijven en never nooit meer terug.'

    de Volkskrant,

    "Ik ben een slechte eter, sla maaltijden over en als ik dan trek krijg gaat de koelkast open. Dan snaai ik hem leeg. En al komt het eten bijna mijn strot uit, ik blijf proppen. Ik ben een emotie-eter. Ik ken ook het gevoel van honger. Ik eet dan drie dagen niet, dan wil ik afvallen. En de andere keer zit ik zó in een dip dat het me niets meer kan schelen. Dan eet ik alleen maar. Ik weet het, de schakel in mijn kop moet om. Ik moet dat patroon doorbreken."

    Algemeen Dagblad,

    Woordfamilie


    Overige woordfamilieleden