fuckable

Ik las dat u drie jaar werkte aan het design van uw watermonster. Omdat hij tegelijk monster én romantische held moet zijn? „Exact. Op zijn lichaam hebben we eindeloos zitten beeldhouwen. Hij moet amfibisch zijn met iets van een roofdier, of een matador. Zo'n stalen ruggegraat, elke vezel gespannen om de sprong te maken. Maar hij moet ook huid aan huid met een echte vrouw functioneren, en – hoe zeg ik dat – dan fuckable zijn. De seks moet er mooi en natuurlijk uitzien."

Treur suggereert dat Reijns kinderwens samenhangt met de kritieke leeftijd waarop zij ineens gevraagd zal worden om als actrice de moederrol te vertolken in plaats van de rol van de jonge 'fuckable' vrouw. Wellicht „wil Reijn een warm nest om zich te kunnen verschansen als straks de pijnlijke teleurstellingen komen van het gepasseerd worden voor de rollen die ze tot dan toe altijd kreeg", schrijft Treur. Hoe kan het dat twee sterke, intelligente vrouwen als Reijn en Treur zozeer blijven hangen in dit eendimensionaal gedachtengoed, waarin de moeder unfuckable is en werk en ouderschap elkaar uitsluiten?

Laura Bates, blond en mooi, was een jaar geleden ploeterend actrice in Engeland. Vaak hoorde ze bij audities dat ze iemand zochten met leuke borsten, een smalle taille, „maagdelijk maar neukbaar". Fuckable, zei Bates droogjes aan de telefoon. Ik vroeg waar ze dan voor auditeerde. Gewoon, kledingcommercials, zei Bates.