een ruk naar links 1.0
(politiek en bestuur)
Algemene voorbeelden
Een ruk naar links? Dat is een term die een CPB-directeur niet snel zal gebruiken. Maar opvallend zijn de uitkomsten van de doorrekening van de verkiezingsprogramma's deze keer wel. Vrijwel alle partijen verhogen de komende kabinetsperiode de collectieve uitgaven, allemaal verzwaren ze de lasten voor het bedrijfsleven.
Progressief beleid zoals D'66 wil betekent toch een ruk naar links ondanks het grote verlies van de linkse partijen, schrijft J.C Rosmolen.
'Politieke partijen schuiven massaal op naar links', beweert Trouw, op basis van het vandaag online gekomen Kieskompas voor de Tweede Kamerverkiezingen op 15, 16 en 17 maart 2021. In het overzicht van het 'politieke landschap' zien we inderdaad bijna (50PLUS en SGP schuiven naar rechts) alle partijen een ruk naar links maken.
Links in Nederland heeft de wind in de zeilen. Althans, dat zou je denken als je de kranten leest. Zo zegt Trouw dat, met een enkele uitzondering, "politieke partijen massaal naar links [zijn] opgeschoven op economisch gebied." Het Financieel Dagblad zegt het net wat anders: "In eigen land maken de partijen op sociaaleconomisch gebied een ruk naar links." En de NRC beweert het volgende: "Vrijwel alle partijen […] zijn kritisch op de uitwassen van het kapitalisme."
Het nieuwe verkiezingsprogramma van de VVD kwam uit. Dat de partij hierin een ruk naar links maakt, een grotere rol voor de overheid ziet weggelegd, de minimumlonen omhoog wil en de maximumhuren voor minima omlaag, is al genoeg besproken. Inclusief de wat viezige opmerking van medeopsteller van het programma en fractievoorzitter Klaas Dijkhoff dat de VVD niet links was geworden, maar 'warm rechts'. Daar krijg je beelden bij, maar geen fijne beelden.