valse vriend


valse vriend 1.0

(taal en taalkunde)

woord dat in een andere taal hetzelfde of bijna hetzelfde wordt geschreven, maar dat iets anders betekent; false friend
Meestal gebruikt in het meervoud, voor woordparen: twee woorden uit twee verschillende talen. Valse vrienden worden in het Frans faux amis genoemd, in het Duits falsche Freunde en in het Engels en ook het Nederlands false friends. De Franse aanduiding is de oudste: de term werd in 1928 gemunt door Maxime Koessler en Jules Derocquigny, in hun boek Les faux amis ou les trahisons du vocabulaire anglais.

Semagram (extra betekenisinformatie)


Een valse vriend…

is een woord

      Algemene voorbeelden


      Sommige soorten woorden worden sneller of juist langzamer verwerkt dan andere woorden. Cognaten bijvoorbeeld: dat zijn aan elkaar verwante woorden die in beide talen voorkomen, zoals ons 'tomaat' en het Engelse 'tomato'. "Cognaten worden sneller verwerkt", legt Dijkstra uit door de telefoon. [...] Ook bij 'valse vrienden' – woorden als 'room' en 'slim', die in het Engels iets heel anders betekenen dan in het Nederlands – vond Dijkstra afwijkende reactietijden. "Een laagfrequent Engels woord ondervindt bijvoorbeeld storing van een hoogfrequente Nederlandse tegenhanger." Een voorbeeld hiervan is 'ramp', een heel gewoon Nederlands woord, dat in het Engels een weinig gebruikt woord is voor 'helling'.

      NRC Handelsblad,

      Van de Krol hanteert een vlotte verteltrant, waarin hij zowel verslag doet van persoonlijke ervaringen als aanwijzingen geeft om struikelblokken in de omgang met het Engels én met Engelstaligen te vermijden. Hij stipt fouten aan op het gebied van spelling, woordkeus en grammatica, behandelt de Angelsaksische aanpak van getallen en signaleert allerhande valse vrienden en andere valkuilen voor vertalers.

      Trouw,

      Het begrip pseudo-ontlening moet niet worden verward met valse vriend: valse vriend is geen etymologische term, maar een begrip dat gebruikt wordt voor woorden uit twee talen die qua vorm verraderlijk veel op elkaar lijken maar een verschillende betekenis hebben. Het kan hierbij gaan om pseudo-ontleningen, maar meestal betreft het woorden die lang geleden door een taal aan een andere ontleend zijn, en vervolgens in beide talen een verschillende betekenisontwikkeling hebben doorgemaakt, zoals horloge (in het Nederlands 'polshorloge', in het Frans 'klok') en milieu (in het Nederlands 'biologische omgeving', in het Frans 'onderwereld').

      Onze Taal,